مهمترین دلایلی که دانش‌آموزان در آموزش مجازی غیبت می‌کنند

تاریخ انتشار: چهارشنبه ۱۳۹۹/۰۷/۰۲

سازگاری با شرایط برای هیچ کس فرایند راحتی نیست، اما غیرممکن هم نیست. این موضوع در تمامی حوزه‌ها و صنایع صادق است، با توجه به پیشرفت تکنولوژی بسیاری از افراد باید دانش خود را به روز کنند تا قادر باشند در بازار رقابتی امروز به فعالیت خود ادامه دهند. در زمینه آموزش و یادگیری هم اگر معلمان و اساتید قادر به درک شرایط مجازی نباشند و از ابزارها و شیوه‌های صحیح استفاده نکنند، ایجاد انگیزه در دانش‌آموزان یا دانشجویان و ترغیب آن‌ها به یادگیری در فضای دیجیتال و آنلاین بسیار دشوار خواهد بود. 

برخی از معلمان وقتی به صورت آنلاین درس می‌دهند از همان روش‌های کلاس حضوری استفاده می‌کنند. تغییر طرز تفکر و مطابقت با شرایط از اهمیت بالایی برخوردار است. واقعیت این است که فضای آنلاین با فضای حضوری تفاوت قابل ملاحظه‌ای دارد. بسیاری از معلمان احساس اطمینان نسبت به روش تدریس خود در فضای مجازی ندارند و بسیاری هم توانایی انجام این کار را ندارند. در ادامه می‌خوانیم که چه مواردی مانع حضور دانش‌آموز یا دانشجو در یک کلاس مجازی می‌شود. 

چرا دانش‌آموزان در کلاس مجازی غیبت می‌کنند؟ 
دلایل بسیاری وجود دارد که یک دانشجو یا دانش‌آموز در کلاس مجازی شرکت نمی‌کند. برای رفع مشکلات آموزش مجازی این دلایل را نباید نادیده گرفت. اطلاع از این دلایل و رفع آن‌ها تا حد امکان به پیشرفت سیستم آموزش و آموزش مجازی کمک خواهد کرد. 

  • عدم دسترسی: 
برخی از دانش‌آموزان یا دانشجویان در جایی زندگی می‌کنند که دسترسی به وای فای (Wi-Fi) یا اینترنت همراه ندارند یا دسترسی محدودی دارند. حتی در مناطقی که Wi-Fi قوی وجود دارد، برخی مواقع اتصال به اینترنت قطع می‌شود. 
بسیاری از افراد ممکن است حتی یک دستگاه همراه برای انجام تکالیف مدرسه خود نداشته باشند. بسیاری هم ممکن است این دستگاه‌ها یا حتی Wi-Fi مناسب را در اختیار داشته باشند، اما دانش کافی برای استفاده از آن را نداشته باشند. علیرغم پیشرفت قابل توجه تکنولوژی، بسیاری از خانواده‌ها چه در ایران، چه در هر جایی دیگر از دنیا دانش و مهارت کافی برای استفاده از دستگاه‌های همراه و Wi-Fi یا اینترنت همراه را ندارند. 
وقتی آمار و ارقام را مشاهده کنید متوجه می‌شوید که شاید در همین امروز میلیون‌ها نفر در کل کشور و جهان باشند که دسترسی به یک دستگاه همراه مانند تبلت یا گوشی هوشمند را ندارند. بسیاری از این افراد توان خرید آن را ندارند، بسیاری هم به دلیل محل زندگی و دور افتادگی از شهرها، به طور کلی اطلاعی از چنین دستگاه‌هایی ندارند. لذا یکی از مشکلات عدم حضور دانش‌آموزان یک منطقه یا روستا، یا حتی یک خانواده در کلاس‌های مجازی می‌تواند عدم دسترسی به این کلاس‌ها به دلیل نبود این ابزار یا عدم دانش کافی برای استفاده از این ابزار باشد. 
در حالی که معلمان و مسئولین آموزش با مسئله سازگاری با تکنولوژی درگیر هستند، باید توجه داشته باشند که خانواده‌ها نیز با مشکل مشابه روبرو هستند و باید استفاده مناسب از این تکنولوژی را یاد بگیرند. به علاوه در شرایطی که آموزش مجازی اجباری باشد، مقامات و مسئولین آموزش هر کشور موظف هستند از دسترسی تمامی دانش‌آموزان به این ابزار مطمئن شوند. 

  • کار اجباری: 
برخی از دانش‌آموزان و دانشجویان مجبور هستند کار کنند تا به خانواده خود برای تأمین مایحتاج زندگی کمک کنند. کار کردن آن‌ها برای خانواده ضروری است به همین دلیل فرصت حضور در کلاس مجازی یا حتی حضوری را از دست می‌دهند. 

  • مراقبت از خواهر یا برادر کوچکتر
بسیاری از دانشجویان و دانش‌آموزان ممکن است در زمان برگزاری کلاس‌های مجازی مجبور به مراقبت از خواهر و برادر کوچکتر خود باشند. این افراد گاهاً در کلاس‌های اجباری مجازی غیبت می‌کنند. 

  • محیط شلوغ خانه و نداشتن اتاق خواب مخصوص به خود 
همه خانواده‌ها قادر به تأمین خانه‌ای نیستند که فرزندانشان اتاق خواب مخصوص به خود داشته باشند. در حقیقت خانواده‌هایی هستند که در یک اتاق یا خانه‌ای بسیار کوچک زندگی می‌کنند و تمامی اعضای خانواده مجبورند از یک فضای کوچک استفاده کنند. به همین امکان تمرکز برای یادگیری وجود ندارد و به همین دلیل عدم اتصال به کلاس مجازی راحت‌ترین کار برای آن‌ها است. 

  • عدم ارتباط بین دانش‌آموز و معلم
برخی از دانش‌آموزان به کلاس مجازی متصل نمی‌شوند، به این دلیل که فکر می‌کنند هیچ کس متوجه عدم حضور آن‌ها در فضای مجازی نمی‌شود. به تصور آن‌ها فضای مجازی مانند کلاس حضوری نیست که کسی متوجه غیبت آن‌ها شود. برخی از آن‌ها نیز قادر به ارتباط مطلوب با معلم خود در فضای مجازی نیستند. بسیاری از معلمان نیز آشنایی مناسبی با فضای آنلاین ندارند و قادر به کنترل کلاس مجازی نیستند. در نتیجه دانش‌آموز از فرصت استفاده کرده و غیبت می‌کند. 

سخن آخر 
عدم حضور دانش‌آموزان یا دانشجویان در تمامی کلاس‌های مجازی، تا حدی مربوط به عدم مسئولیت‌پذیری معلمان و اساتید است. شاید برخی از معلمان نگران موقعیت خود در مدرسه یا سیستم آموزشی باشند و توجهی به دلیل عدم مشارکت دانش‌آموز در کلاس مجازی نداشته باشند. اما در مقابل بسیاری از معلمان قرار دارند که عمیقاً نگران تک تک دانش‌آموزان و عدم حضور یا مشارکت آن‌ها در کلاس‌های مجازی هستند. 
مسئولیت‌پذیری در قبال شغل و دانش‌آموز در ماهیت اکثر معالمان نهفته است. امروز شاهد این هستیم که بسیاری از معلمان وضعیت دانش‌آموزان خود به ویژه افرادی که در مناطق محروم زندگی می‌کنند را به دقت بررسی می‌کنند و تا حد امکان مشکلات آن‌ها را برطرف می‌کنند. همین مسئله بسیاری از دانش‌آموزان را ترغیب به حضور فعال در مدرسه و کلاس مجازی می‌کند.
دلایل اصلی عدم غیبت دانش‌آموزان بیشتر به عدم دسترسی به ابزار مناسب و ناتوانی در تأمین فضای مناسب برای حضور در یک کلاس درس مجازی است. البتکه ارتباط بین معلم و دانش‌آموز از اهمیت بالایی برخوردار است، اما کمتر موجب غیبت دانش‌اموزان در کلاس مجازی می‌شود. 
با این حال این مسئله را هم نباید نادیده گرفت که کلاس‌های آنلاین و آموزش مجازی در بسیاری از کشورها به ویژه ایران موضوعی نسبتاً جدید است و مدتی زمان می‌برد تا از یک طرف در سیستم آموزش کل کشور سازگار شود و از طرف دیگر خانواده‌ها آن را پذیرفته و ابزار مناسب برای بهره‌مندی از آن را تأمین کنند.